وقتي مير حسين ، با « گرگ ها » مي رقصد !

بدون مقدمه اين چند چيز را داشته باشيد :
چيز اول : همه مردم ايران مي دانند که جهان غرب به سرکردگي آمريکا از ابتداي انقلاب اسلامي ايران و احزاب وطني يعني کارگزاران هاشمي و مشارکتي هاي خاتمي و سازمان مجاهدين نبوي ، پس از رحلت حضرت امام ، به صورت حساب شده و تئوريک و با صرف ميليارد ها تومان از بيت المال ، تلاش نمودند چنين القا کنند که در جهان کنوني ، دو راه بيشتر وجود ندارد ، گشته ايم ما ، آن هم عالمانه و آنچه مي يافت مي شود همانا ، مارکسيسم است و ليبراليسم . ( حسين مرعشي ) و تحليل پشت تحليل که ، آقايون حالا که مارکسيسم رخت از جهان بر بسته است ، ناگزير بايد به ريسمان ليبرال دمکراسي چنگ بزنيم و متفرق نشويم و بدانيم که « هر آن کس که وعده بهشت موعود را در روي زمين بدهد ، مردمان را به سمت جهنم هدايت خواهد کرد » ( کارل پوپر ) و ندا سر دادند که : « توسعه طلبان يک راه بيشتر ندارند و آن ورود در تاريخ غرب است و بس ... و هر کشوري که طالب توسعه است مي بايد به همان راهي برود که کره جنوبي و ژاپن رفته اند . » ( کيان ، ش 20 ، تير 73 )

فلذا ، هاشمي بادبزن ها را برداشت تا باد بزند ، تئوري هاي بانک جهاني را ، صندوق بين المللي پول را و پيشتر که رفتيم ، ديديم اي بابا ، اين نسيم هايي که مي وزد ، همان تئوري «گام به گام » کارل پوپر است که مرحوم بازرگان مامور به اجراي گام به گام آن در اوايل انقلاب بوده است . لذا پرچم هاي سرخ بالا رفت ، کفن پوشان به خيابان ها ريختند ، حزب اللهي ها فرياد بر آوردند ، مجلسي ها کمر « همت » بر بستند و سر انجام هاشمي ساکت شد و اما يک« چيز » را هم اضافه کنم که در تمامي اين مدت ، مير حسين موسوي يکي از مشاوران هاشمي رفسنجاني بوده است و چيز نکرد ( احساس خطر نکرد )! 
چيز دوم : ادامه انحرافات هشت ساله هاشمي را ، محمد خاتمي با حلقه کيان پي گرفت ، اين حلقه متشکل از کساني بود که بعد از آمدن مهدي نصيري به کيهان در سال 67 ، پس از دو سال تنش با مديريت جديد ، سر انجام با بسته شدن کيهان فرهنگي در سال 69 و استعفاي خاتمي ، موسسه کيهان را ترک گفتند و بديت ترتيب حلقه کيان به رهبري  عبدالکريم سروش ، شمس الواعظين ، مصطفي تاج زاده ، محسن آرمين ، محسن سازگارا ، عباس عبدي ، مجيد محمدي ، عمادالدين باقي ، عليرضا علوي تبار ، هاشم آغاجري  و سعيد حجاريان با نام مستعار جهانگير صالح پور شکل گرفت و پس از دوم خرداد بود که اينان پرچم « جامعه باز » کارل پوپر را برافراشتند و با تيز کردن شمشير هاي جامعه مدني به جنگ نهاد هاي ديني و انقلابي رفتند . عبدالکريم سروش در سال 78 نامه اي به حسينعلي منتظري نوشت و از او خواست به جاي اجتهاد در فروع دين ، راه اجتهاد در اصول را در پيش گيرد و به جاي تجديد نظر در احکام فقهي ، در فقه تجديد نظر کند . اين مطلب باعث واکنش روحانيون حوزه هاي علميه شد تا جايي که آيت الله محمد يزدي از تريبون نماز جمعه خطاب به ايشان گفت : « به آن آقا مي گويم اگر در باره مسائل فقهي مي خواهي نظر بدهي بايد عينک رسوبات غربي را از چشم برداري . مبناي اصلي فقه در اسلام قرآن است . اگر کسي دو کلمه ياد گرفت که نمي تواند وارد اين بحث ها شود . آن هم در روزنامه يا مجله نمي شود که شما قرآن و حديث را کنار بگذاري و با اين يافته ها و بافته هاي غربي ات ، چرت و پرت و تعبير هاي بي مايه و اساس ، فقه اسلام را زير سوال ببري . » 
باري حلقه کيان همچنان با حمايت هاي سيد محمد خاتمي ، بر يافته ها و بافته هاي غربي خود پاي فشردند تا نهاد هاي دين را با نهادهاي مدني تازه تاسيس دولت خاتمي ، به تسليم وادارند . هاشم آغاجري از اعضاي اصلي حلقه کيان در دانشگاه همدان دين را افيون توده ها ناميد ، شمس الواعظين ماموريت يافت تا رسانه هاي الوان را که لازمه انقلابات رنگين بود درايران اسلامي پر رنگ تر سازد ، سازگارا ، ساز هاي خود را با نت هاي جرج سوروس کوک کرد ، عمادالدين باقي نغمه هاي حقوق بشري آنسوي آب ها را زمزمه کرد ، عباس عبدي تئوري نافرماني مدني را علم ساخت ، سعيد حجاريان به جنگ حاکميت دوگانه رفت و عبدالکريم سروش هر از گاهي راهي آمريکا مي شد تا بيلان کار خود را در اختيار ميليادر مجازي آمريکايي و بنيانگذار بنياد سوروس که از قضا از شاگردان کارل پوپر نيز بوده است و تلاش داشت و دارد تا تئوري هاي جامعه باز کارل پوپر را در سطح جهان با انقلابات مخملين موسوم به انقلابات رنگي عجين سازد ، در ميان گذاشته و به زعم خود طرحي نو در اندازند و تئوري هاي انقلابات رنگين را همانند گرجستان و اوکراين در ايران اسلامي عملي سازد . ( 1 )
اوج اين نغمه هاي نه چندان تازه ، هيجدهم تير 78 بود ، همه شرايط براي يک انقلاب مخملين مهيا بود ، الا « توده هاي مردم » و از همين رو بود که ابراهيم يزدي از سران نهضت آزادي گفته بود : « شما ده هزار نفر در خيابان هاي تهران حاضر کنيد ، آن وقت من اولين نفري خواهم بود که پرچم انقلاب مخملين را بدست خواهم گرفت . » اما ، بيست و سوم تير 78 از راه رسيد و ولايت پذيران انقلاب اسلامي ايران ، چار تکبير زدند يکسره بر هر چه که بود و پرونده انقلابات رنگين را يکبار و براي هميشه به زباله دان تاريخ سپردند و اما يک « چيز » را هم اضافه کنم که در تمامي اين مدت ، مير حسين موسوي يکي از مشاوران سيد محمد خاتمي بوده است و « چيز » نکرد ( احساس خطر نکرد )! 
چيز سوم  -  سوم تير 84 عجب روزي بود ، دو روز مانده به اين روز بزرگ ، راهي ميدان انقلاب شدم ، هيچ خبري از احمدي نژاد نبود ، کارگر شمالي فرش شده بود از تصاوير رنگي هاشمي و روزنامه هايي که نشان چاپ بيستم بر پيشاني شان خورده بود و در آن علما ، احزاب ، تشکل هاي دانشجويي ، دانش آموزي ، دانشگاهي ، کارگري ، کشاورزان ، هنرمندان ، مريخي ها ، کره ماه ي ها و همه و همه ليست شده بودند ، حتي آنان که از دنيا رفته بودند و يا آنان که هنوز به دنيا نيامده بودند  ، از هاشمي حمايت کرده بودند . در آن بازار مست ، دختر و پسر جواني را ديدم ، سي دي هاي احمدي نژاد را مي فروختند . بله مي فروختند ، خواهر و برادري که تصميم گرفته بودند با پول تو جيبي خود و با دريافت بهاي سي دي هاي خام ، مردي از جنس مردم را تکثير کنند .
باري آن روزها گذشت و روزهاي دگر هم و مردي از جنس مردم ، رئيس جمهور ايران شد تا خون تازه اي بر رگ هاي مسموم انقلاب اسلامي ايران بدمد و اين چنين هم شد . او شجاعت را ، سربلندي را ، آزادي را ، عدالت را ، براي همه ما به ارمغان آورد . او دوستان انقلاب را نواخت و بر دشمنان اين ملت قهرمان تاخت و اما اين داستان همچنان ادامه دارد . گرگ هاي زخم خورده از سوم تير ، بار ديگر سر از لانه هاي خود برون آورده اند . پرچم هاي انقلابات مخملين ، اين بار به رنگ سبز ، بر دوش هاي موسوي هاشمي نواز و خاتمي پسند ، سنگيني مي کند . نه راه پيش دارد و نه راه پس . عبدالکريم سروش از آمريکا بر گشته است ، جرج سوروس ، همچون سگ ، انقلاب سبز موسوي را مي بويد ، کروبي همچنان به دنبال هاله نور است ، فائزه دختران فيروزه اي را صف آرايي کرده است ، دانشگاه آزاد بر عليه احمدي نژاد مي رزمد !  کرباسچي انگار نه انگار که روز گاري غارتگر بيت المال بوده است ، زير سايه بان کروبي به احمدي نژاد پاک دست ، اتهامات مالي وارد ميکند و همه را به کيش خود مي پندارد ، هاشمي و پسران هراسان است ، لبخند از لبان سيد خندان رخت بر بسته است و 22 خرداد 88 در راه است .
يقين دارم که فرزندان خميني کبير در اين روز با شکوه به همه جهانيان نشان خواهند داد که « از گرگ ها بيزارند » 
« چيز » هاي مرتبط   ------------------------------------------------------------------------------------------------ 
( 1 ) – حداد عادل ، علت العلل و انگيزه اصلي خود از ورود به انتخابات مجلس ششم  را اينگونه بيان مي کند : « من به دليل سر و کار داشتن با علوم انساني و فلسفي ، متوجه افکار کساني شدم که اسم خود شان را دوم خردادي گذاشته بودند ميدانستم جنس اين افراد چيست . تا زماني که اينها کار فرهنگي ميکردند ، من هم کار فرهنگي ميکردم ولي بعد که ديديم اعضاي حلقه کيان در وزارتخانه ها تقسيم شدند ، معلوم شد مساله خيلي جدي است . » ( شهروند امروز ، ش 40 ، ص 42 )
جنگ رواني انتخاباتي يا زمينه سازي براي انقلاب رنگين - رجا نيوز